Archive for Love

จนถึงวันที่รักคนที่คุณเกลียด

มนุษย์ส่วนใหญ่แสวงหาและอยากได้คนรัก ละครหรือหนังเรื่องของความรักจึงยังคงขายได้ดีไม่ว่ายุคไหนๆ เพราะเป็นสื่อให้คนชมได้จินตนาการตามเรื่องราวของความรักไปด้วย บางคนดูไปก็นึกถึงคนรักที่ตนอยากได้ ซึ่งคล้ายๆ กับตัวเอกในหนังละครเหล่านั้น

บางคนแสวงหาคู่รักทั้งชาติก็ยังหาไม่ได้ หรือได้มาแล้วก็คบกันไม่นานต้องจากจางกันไป สาเหตุใหญ่ที่ต้องจากกันก็คือ…เรามักคิดว่าเขาไม่รักเราจริงหรือรักเราไม่มากพอ

ความจริงแล้ว คือ ไม่มีใครรักเรามากพอหรอก ผมอยากจะบอกว่าอย่าไปทดสอบคนรักของคุณเลย ว่าเขาจะรักเรามากแค่ไหน เพราะผลที่ออกมามักจะได้ว่าเขารักเราน้อยกว่าที่ควรจะเป็นเสมอ นั่นเพราะมนุษย์เอาตัวเองเป็นมาตรฐาน เป็นสารตั้งต้นของความรู้สึก เวลาพูดถึงความรักของคนที่เขารักเรา เรามักนึกถึงความรักที่เรามีต่อตัวเอง คิดถึงสิ่งที่เราทำสำคัญและมีค่า โดยไม่ได้นึกถึงว่าความรู้สึกของการมองเหรียญบาทของมนุษย์ยังต่างกันได้ แล้วการกระทำ มองคุณค่าของต่างๆจะไม่ต่างกันหรือไร เช่นการยื่นดอกไม้เหี่ยวๆให้ สำหรับบางคนมันอาจเป็นสิ่งล่ำค่าที่สร้างมากจากธรรมชาติและจากไปพร้อมกับมันแต่บางคนมันเป็นเพียงแค่ซากของความสวยงามที่ไม่มีราคา เป็นต้น เหล่านี้ จึงทำให้ปริมาณความรักของคนอื่นที่มีต่อเรานั้นแลดูน้อยไป เราจึงไม่ชอบ Read more

ความรักที่ห่างไกลกับระยะทางที่ห่างกัน

รักแท้แพ้ระยะทาง…เชื่อว่าในทุกคู่ที่ต้องห่างกันไกล มักได้ยินจากจิตสำนึก หรืออีพวกผู้หวังดีพูดประโยคนี้กรอกหูเสมอ ๆ รวมทั้งปฏิเสธไม่ได้ว่ามีคู่รักหลายคู่ที่ต้องเลิกรากันไปเพราะ “ความห่าง” ที่มีตัวแปรคือ “ระยะทาง” แบบนี้จะไม่ให้กังวล และเกรงว่า “ความรัก” ของคุณจะไม่เป็นอย่างที่วาดฝันได้ยังไงจริงมั้ย

ซึ่งจริง ๆ แล้ว “รัก” ไม่มีอะไรเป็นหลักประกันได้เลยว่าวันพรุ่งนี้จะยังงดงามอยู่หรือเปล่า แม้มีจุดเริ่มต้นที่สวยงามก็มิได้เป็นหลักประกันว่าคุณจะมีรักแท้ ทุกวินาทีนั้นมีการเปลี่ยนแปลงตลอด ไม่เว้นแม้แต่ “ความรู้สึก” เพราะฉะนั้น อย่าเอา “ระยะทาง” มาเป็นเหตุผลของการ “เลิกลา” ถึงแม้ว่าความเหงา … ความระแวง และ ความไม่เชื่อใจ จะเป็นตัวแปรที่สำคัญในการทำให้ “รักระยะทางไกล” มีอันต้องปิดฉากลง เพราะ…

ระยะทางกับความรัก

ระยะทางกับความรัก

เหงา… ทำให้หัวใจของคนเราอ่อนไหว โลเล จนเข้าตำรา “รักแท้แพ้ใกล้ชิด”
ระแวง… ทำให้หัวใจของเราไม่มั่นใจ คิดกังวลไปต่าง ๆ นานา จนกลายเป็นสาเหตุของ “การทะเลาะ” และเมื่อทะเลาะ มักมีตัวกลางเข้ามาเป็นตัวเสือก ผมหมายถึงตัวเลือกน่ะ เข้ามาเสมอ
ไม่เชื่อใจ… ทำให้หัวใจของคนเราหวั่นไหว ไม่ไว้ใจ จนทำให้ “เลิกลา”

ทุกสิ่งทุกอย่างควบคุมได้ มันขึ้นอยู่ที่ตัวคุณเองเท่านั้น ว่าจะ “ออกแบบความรัก” ให้ออกมารูปแบบไหน จะสุขหรือจะทุกข์ คุณเท่านั้นที่เลือกเอง

รักทางไกลจะไปรอดได้ก็ต่อเมื่อคุณทั้งสองมองเห็นจุดหมายปลายทางร่วมกัน เมื่อคุณทั้งสองรู้ว่ารักที่มีอยู่กำลังจะต้องไกลกัน หรืออาจเป็นคู่รักใหม่ที่โชคร้ายต้องใช้ชีวิตที่ห่างไกล แยกย้ายกันไปเรียน ทำงาน หรืออะไรก็ตาม คุณต้องพูดคุยกันให้รู้แน่ว่าคุณเอาจริงกับรักครั้งนี้แค่ไหน และจะพยายามอย่างที่สุดเพื่อเอาชนะระยะทางให้ได้ (รึเปล่า) Read more

แม้ความจริงจะฆ่าเราได้

Past Tense : เหมือนอะไรสักอย่างวิ่งเข้าชน หน้าผมชา ปากสั่น หัวหมุนไปพร้อมกัน ความรู้สึกที่มีอยู่ก่อนหน้าดิ่งลงอย่างรวดเร็วเหมือนรถไฟเหาะพุ่งลงทางชันที่สุดของรอบ มันดิ่งลงพร้อมๆกับความคาดหวังที่เคยมีให้หายไปภายใต้กองทับถมจากคำพูดแค่ไม่กี่คำ

เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งความจริงที่ได้รับก็ได้ถูกเผยขึ้นมาความเป็นจริงที่อยู่ด้านตรงกันข้ามกับความรู้สึกนึกคิดทุกอย่าง เรารักกัน แต่มีเค้าอีกคน แต่เรายังรักกัน ไม่มีแม้แต่เวลาทำใจรับกับสิ่งที่เป็นอยู่ นั่นเพราะเป็นสิ่งที่ไม่เคยคาดหวังว่ามันจะเกิดขึ้น ครั้งนี้แสร้งยิ้มไม่ออกแฮะกับผล

Look At Me 55555

Look At Me

ลัพธ์ที่เกิด แต่อย่างไรก็ตามในความจริงของชีวิต นั่นคือหลักของเหตุ แต่ผลคือความรู้สึกที่จมดิ่งหายไปนั้น มันไปพร้อมกับสติ ความสามารถมั่นคงทางอารมณ์ เหมือนสมองได้รับการกระทบกระเทือน นี่หรือสิ่งที่คนทุกคนเค้าเจอกัน

แม้ส่วนที่อยู่ข้างในสุดของหัวใจยังได้รับบาดแผลสาหัส และมันย่อมมากกว่าข้างนอกเสมอมา
จนกระทั่งผมได้มองข้ามว่า อย่างไรก็ตามผมน่าจะผ่านมันไปได้ เหตุการณ์แบบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นอีกครั้งกับตัวผมเอง ที่เป็นเช่นนี้เพราะผมก้าวข้ามผ่านสิ่งนั้นและหยิ่งผยอง มั่นใจในตน โดยหารู้ไม่ว่าสิ่งนี้เองทีเป็นตัวทำร้ายเรา
Present Tense : หลังจากที่เคยผิดหวังมาในครั้งแรก ผมพยายามพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นเพื่อที่จะแข่งขันกับตัวเอง และรางวัลของคนพยายามมันก็มีอยู่จริง ไม่มีความสามารถไหนที่ทำให้จิตใจแข่งแรงเท่าการชนะตัวเองได้ นี่คือสิ่งที่ผมคิดในตอนนี้ จนกระทั่งไปถึงจุดหนึ่งที่ผมพอใจกับมัน หวังว่าในที่สุดผมจะชนะใจผมเองได้อย่างขาวสอาด แม้กระนั้นในบางครั้ง ในช่วงเวลาพายุที่เกินขึ้น ผมอิ่มเอมกับสิ่งที่ได้รับ อิ่มเอมกับสิ่งที่ทำได้ Read more

เมื่อเวลาทำให้เราเริ่มเปรียบเทียบความรักระหว่างกัน

เมื่อถึงวันที่มีคนใดคนหนึ่งเริ่มเอาความรักของตัวเองไปเปรียบเทียบกับความรักของอีกฝ่าย ตามธรรมดาสันดานมนุษย์มักมองเห็นถึงความสำคัญตัวเองกว่าคนอื่น คุณมักเห็นสิ่งที่คุณทำมีค่าและสำคัญมากกว่าอีกฝ่าย คุณต้องทนนู้นนี่นั้น ทำนู้นนี่ มันดูมีค่ายิ่ง กลับกันเรื่องที่เขาหรือเธอทำให้คุณ สำหรับตัวคุณเองมันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ในขณะที่ความผิดพลาดของเค้าหรือเธอมันดูรุนแรง โดนคุณสามารถลืมเรื่องที่ตัวเองทำพลาดได้โดยไม่นานนัก เมื่อนำอารมณ์ออกไป เรามาพูดถึงขนาดของความรักเมื่อเวลาผ่านไปกันบ้าง

” ความรักของเรา ไม่ได้เติบโตตามเวลาที่เพิ่มขึ้น แต่ความรักมันเติบโตตามความรู้สึกดีๆ ที่เพิ่มขึ้น “

     แปลว่าถึงคุณมีจุดเริ่มต้นที่ดีเพียงใด มันก็ไม่ได้เป็นหลักประกันเลยว่าอนาคตชีวิตคู่ของคุณจะดีตามLove and Timesไปด้วย เมื่อในจุดนึงของเวลาที่ความรักแทรกเข้ามา หากดึงความรักมาเปรียบเทียบกับเวลา คุณอาจคุ้นเคยกับคำน้ำเน่าคำนึงว่า ” หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน  (เหยดพาลาได์ เปิ๊ดสะก๊าด เสลดเป็ด) แต่มองลึกลงไปอีกหน่อยจะพบว่า ความรักทำให้เรารู้สึกอย่างไรกับหนึ่งนาทีที่คุณเสียเวลาอยู่กับมัน คุณรู้สึกอิ่มเอม หรือว่า รู้สึก้สียดายเวลาที่ผ่านไป หนึ่งนาทีกับความรักที่กำลังเปลี่ยนชีวิตคุณไป…คิดตามและตัดสินใจ (แน่ะ มีสั่งๆ แต่อ่านแล้วก็ลองคิดดูด้วยนะครับ หวังดีๆ) Read more

“งาน” กับ “ครอบครัว”

ก่อนอื่นคือ ผมได้เจอบทความนี้ใน facebook ของน้องคนนึง อ่านแล้วก็เกิดความประทับใจนะ ผมเองเป็นคนไม่ได้ชอบกด Share หรือ Like มากนัก โดยเฉพาะการ Share นี่ไม่ชอบเอาซะเลย เพราะเห็นว่าหลายคนใน facebook ขณะนี้ ได้ประโยชน์จากสิ่งนี้มากเกินไป เหมือนมีการหลอกลวงเข้ามาแฝง แต่เอาเถอะวันนี้ผมไม่ได้มาในเรื่องนี้ ผมจะนำเสนอเรื่องของ พ่อลูก…ไม่เล่าต่อดีกว่าครับ

บทความที่ดี อีกหนึ่งบทความ (ก๊อปเขามา)jouste_viking-dad-n-me[1]

ลูกชาย : พ่อครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย ?
พ่อ : แน่นอน ได้สิ , ลูกจะถามอะไร
ลูกชาย : พ่อครับ ใน 1 ชั่วโมงพ่อหาเงินได้เท่าไหร่เหรอครับ ?
พ่อ : มันไม่ใช่ธุระอะไรของลูก ทำไมถึงถามอะไรแบบนี้ ?
ลูกชาย : ผมแค่อยากรู้ ได้โปรดบอกผมเถอะครับ
ใน 1 ชั่วโมงพ่อหาเงินได้เท่าไหร่เหรอครับ ?
พ่อ : ถ้าลูกต้องรู้ให้ได้ พ่อก็จะบอกให้ฟัง
ใน 1 ชั่วโมง พ่อหาเงินได้ 100 บาท
ลูกชาย : โห !!! (ทำหน้าเศร้าพร้อมกับก้มหน้าลง)
ลูกชาย : พ่อครับ ผมขอยืมเงินพ่อ 50 บาทได้มั้ย ? Read more