เมื่อเวลาทำให้เราเริ่มเปรียบเทียบความรักระหว่างกัน

เมื่อถึงวันที่มีคนใดคนหนึ่งเริ่มเอาความรักของตัวเองไปเปรียบเทียบกับความรักของอีกฝ่าย ตามธรรมดาสันดานมนุษย์มักมองเห็นถึงความสำคัญตัวเองกว่าคนอื่น คุณมักเห็นสิ่งที่คุณทำมีค่าและสำคัญมากกว่าอีกฝ่าย คุณต้องทนนู้นนี่นั้น ทำนู้นนี่ มันดูมีค่ายิ่ง กลับกันเรื่องที่เขาหรือเธอทำให้คุณ สำหรับตัวคุณเองมันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ในขณะที่ความผิดพลาดของเค้าหรือเธอมันดูรุนแรง โดนคุณสามารถลืมเรื่องที่ตัวเองทำพลาดได้โดยไม่นานนัก เมื่อนำอารมณ์ออกไป เรามาพูดถึงขนาดของความรักเมื่อเวลาผ่านไปกันบ้าง

” ความรักของเรา ไม่ได้เติบโตตามเวลาที่เพิ่มขึ้น แต่ความรักมันเติบโตตามความรู้สึกดีๆ ที่เพิ่มขึ้น “

     แปลว่าถึงคุณมีจุดเริ่มต้นที่ดีเพียงใด มันก็ไม่ได้เป็นหลักประกันเลยว่าอนาคตชีวิตคู่ของคุณจะดีตามLove and Timesไปด้วย เมื่อในจุดนึงของเวลาที่ความรักแทรกเข้ามา หากดึงความรักมาเปรียบเทียบกับเวลา คุณอาจคุ้นเคยกับคำน้ำเน่าคำนึงว่า ” หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน  (เหยดพาลาได์ เปิ๊ดสะก๊าด เสลดเป็ด) แต่มองลึกลงไปอีกหน่อยจะพบว่า ความรักทำให้เรารู้สึกอย่างไรกับหนึ่งนาทีที่คุณเสียเวลาอยู่กับมัน คุณรู้สึกอิ่มเอม หรือว่า รู้สึก้สียดายเวลาที่ผ่านไป หนึ่งนาทีกับความรักที่กำลังเปลี่ยนชีวิตคุณไป…คิดตามและตัดสินใจ (แน่ะ มีสั่งๆ แต่อ่านแล้วก็ลองคิดดูด้วยนะครับ หวังดีๆ)
ลองมองย้อนกลับไปจุดเริ่มต้น ในวันที่เราเริ่มมีความรัก แน่นอนหนึ่งนาทีของเรามักจะผ่านไปด้วยความรวดเร็ว เวลาของความสุขมีเท่าไหร่ก็ไม่เคยเพียงพอ อยากได้อยากจมอยู่กับมันไปเรื่อย ๆ ไม่รู้จบ หนึ่งนาทีผ่านไปรวดเร็ว เหมือนการละลายของก้อนน้ำแข็งบนเตาไฟในประเทศแอฟริกา เมื่อสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่เราอยากทำให้มันอยู่กับเราไปนาน ๆ ลมหายใจที่เพิ่มเข้ามา หัวใจสองดวงที่เติมเต็มให้กันมันทำให้เรารู้สึกถึงการเปลี่ยนไป ความรักทำให้ชีวิตเราดีขึ้น แม้มันจะไม่ได้เป็นความร่ำรวย หรูหรา แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นในความเปลี่ยนแปลงที่ก้าวเข้ามา อยากรู้สึกอิ่มเอมกับการมีชีวิตเช่นนี้ตลอดไปไม่รู้จบ หนึ่งวัน หนึ่งปี สิบปี เราเอาเวลาเข้ามาเกี่ยวข้องกับความรักโดยไม่รู้ตัว
ความรักทำให้ชีวิตสวยงาม…แม้เพียงเห็นยายเนียงเจ้าของร้านโชว์ห่วยหน้าปากซอยบ้านเดินเก็บพริก มันก็สามารถทำให้เราคิดถึงใครสักคนได้อย่างไร้สาเหตุ (ใช่ผมหมายถึงคุณ) คนที่ทำให้ชีวิตเราเดินช้าลงเพื่อใส่ใจรายละเอียดรอบ ๆ ตัว คนที่ให้เวลาเดินเร็วขึ้นเวลาที่อยู่ด้วยกัน ความรักทำให้เราเปลี่ยนแปลงไปจนยากจะคาดเดา แต่เราก็รู้สึกยินดีและเต็มใจในสิ่งที่คาดเดาไม่ได้เหล่านั้น
ในอีกหนึ่งนาทีถัดไป เมื่อรักหมดหวาน ทำให้เราไม่รู้สึกดีกับมันอีกต่อไปแล้ว…เบื่อ โคตรเบื่อ บางสิ่งบางอย่างที่แม้แต่เราก็ไม่สามารถอธิบายได้ ทำให้เราต้องจำทนอยู่ด้วยกันกับมัน เพียงเพื่อทำให้หนึ่งนาทีปกติ มันยาวนานกว่าหนึ่งนาทีของโลก นาทีของความรักมันใช้ความรู้สึกเป็นตัววัดจริง ๆ
ความรักทำให้เราเกิดความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา บางครั้งมันก็ดีขึ้น บางครั้งมันก็แย่ลงกว่าที่เราเคยเป็นอยู่ เพราะความรักมันเป็นสิ่งที่ใช้ความรู้สึกเป็นตัวกำหนด ไม่มีหลักเหตุผลที่แน่นอนตายตัว หิวก็บอกหิว ชอบก็บอกชอบ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ วันนี้ชอบพรุ่งนี้ไม่ชอบก็เป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งมนุษย์หลายผู้พยายามเอาเหตุผลเข้ามาช่วยแต่ก็ทำให้วงจรความรักร่วนไปก็มีมาก
ในความรักมีเวลา ในเวลามีสิ่งที่เราเติมลงไป ในสิ่งที่เราเติมลงไปเราคงต้องย้อนกลับมาถามตัวเองในจุดเริ่มว่าเราใส่อะไรลงไปในนั้น…ในความรักน่ะ เมื่ออดีตเติมสิ่งที่ผิดพลาดเข้าไป แน่นอน ใส่เข้าไปแล้วจึงทราบว่ามันไม่ควร ส่งผลให้ปัจจุบัน ความทรงจำในอดีตมักตามหลอกหลอนยากที่จะไปไหน นี่คือสิ่งที่ควรระวัง และจะง่ายขึ้นหากคุณรู้จักและเข้าใจคำว่า “ปล่อยวาง”
หลายครั้งที่เราดึงเวลากับความรักเข้ามาเกี่ยวกัน ทั้ง ๆ ที่มันไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรเลยสักนิด เวลาที่คบใครสักคนจนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เมื่อเจอกับคำถามที่ว่าคบแฟนคนนี้มานานหรือยัง กี่ปี กี่วัน และเป็นกฎกติกาบังคับว่าเราต้องจำให้ได้ว่าคบกับคน ๆ นี้นานเท่าไหร่แล้ว ถ้ามันยังเป็นความรักอยู่มันก็ดูน้อยมากแม้ว่ามันจะผ่านไปหลายปี แต่ถ้าเบื่อหน่ายเลิกรักไปแล้ว คำว่าหนึ่งปีมันดูเหมือนนานแสนนานจนนิรันดร์ เมื่อชีวิตรักเกิดเป็นเพียงแค่กิจวัตร จนลืมกันไปว่าเค้าหรือเธอนั้นไม่ใช่ของตายที่จะทนคำพูดหรือการกระทำคุณได้ทุกอย่าง จนวันนึงพบว่าตนเองไปถึงจุดที่เวลาของความรักสิ้นสุดลง มันก็เท่านั้น… ไม่มีต่อ และคุณคงต้องพบกับคำว่า ” โตๆกันแล้ว รับผิดชอบความรู้สึกตัวเองเอา “
จากบทความของ Wikipedia ” ความรัก เป็นอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับความเสน่หาและความผูกพันทางอารมณ์อย่างแรงกล้า ในบริบททางปรัชญา ความรักเป็นคุณธรรมแสดงออกซึ่งความเมตตา ความเห็นอกเห็นใจ และความเสน่หาทั้งหมดของมนุษย์ “
ถ้างั้นหากความรักไม่เกี่ยวกับเวลา แต่ใช้ความรู้สึกตอบคำถาม เราก็จะรู้ได้ว่าเวลาไม่ได้เป็นตัวแปรสำคัญอะไรเลย หากเราจะคบกับใครสักคน แม้นาทีเดียวที่แววตาสัมผัสกันมันก็อาจทำให้ความรักเกิดขึ้นและไม่มีวันหยุดที่จะรู้สึกรักเช่นกัน เพราะเวลาเป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งเท่านั้น ที่เราพยายามหยิบมาวัดความรู้สึกว่ารัก ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วมันไม่เกี่ยวกัน และไม่สามารถวัดอะไรได้สักนิด เวลาไม่สามารถทำให้มันเพิ่มหรือลดลงได้เลย เพราะมันอยู่ที่ใจเราตั้งหากที่จะสั่งให้มันเป็นไป
คนรักกันสิบปีหรือหนึ่งนาที ก็สามารถมีความรักได้ไม่ต่างกันเลย ถ้ามันคือความรักจากหัวใจ ความรักที่ปรารถนาดี หนึ่งนาทีของความรักจะเป็นอย่างนี้ หนึ่งปีความรักจะเป็นอย่างนี้ เจ็ดปีความรักจะเป็นอย่างนี้ รักไม่ได้เป็นตรรกะตายตัวเช่นนั้น ไม่มีกฎเจ็ดปีสำหรับความรัก ไม่มีกฎสิบนาทีในการจ้องตาเพื่อที่จะรักกัน เราไม่สามารถคำนวณความรักเป็นหน่วยนาที เพื่อหาค่าและคำตอบที่ชัดเจน ตรงไปตรงมาเหมือนทฤษฎีหลักการ บวก ลบ คูณ หาร ทวีคูณในทางคณิตศาสตร์ได้ ไม่มีช่วงโปรโมชั่น…
ความรักทำให้สิบปีหรือสิบวันไม่มีความหมายใด ๆ เลย หากคนคู่นั้นไม่เคยรักกันจริง เวลาที่เพิ่มขึ้นไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย เวลาไม่ได้มีส่วนทำให้มันมากขึ้นหรือลดลง ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับหัวใจเราต่างหาก ที่จะพึงพอใจ มีความสุขที่จะอยู่กับสิ่งเหล่านี้ได้นานแค่ไหน
เวลาซึ่งเป็นสิ่งที่นับได้ (Countable) กับ ความรักที่เป็นสิ่งที่นับไม่ได้ (Uncountable) สิ่งสองสิ่ง คำสองคำนี้ ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกันเลยแม้แต่นิดเดียว น่าแปลกที่เรายังสามารถเอามันมาเกี่ยวกันได้ เกี่ยวกันจนเจ็บใจตัวเอง

เวลาเป็นตัวกำหนดขนาด จำนวน นาที วันเวลา แต่เวลาไม่ได้เป็นตัวกำหนดขนาด จำนวน ความรัก

     รักมาก รักน้อย ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนานเวลา แต่มันขึ้นอยู่กับจำนวนความรู้สึกว่ารักของเราต่างหาก เวลามากไม่ได้ทำให้รักมาก เวลาน้อยไม่ได้แปลว่ารักน้อย หากเรากำลังรักใครสักคนมาก อย่าหลงคิดไปว่าเพราะเวลาที่มากขึ้น ทำให้ความรักมันมากขึ้น หากเรากำลังเลิกรักใครอย่าหลงคิดไปว่าเพราะเวลาที่น้อยหรือนานเกินไป ในการคบหาทำให้ความรักจืดจางหมดไป

จะยาวนานหรือแสนสั้น เวลามันไม่มีความหมายใด ๆ เลย หากคิดจะเลิก จะรัก ใครสักคน เพราะความรักมันขึ้นอยู่กับหัวใจไม่ใช่เวลา

Comments

comments

Related posts: