ความรักที่ห่างไกลกับระยะทางที่ห่างกัน

รักแท้แพ้ระยะทาง…เชื่อว่าในทุกคู่ที่ต้องห่างกันไกล มักได้ยินจากจิตสำนึก หรืออีพวกผู้หวังดีพูดประโยคนี้กรอกหูเสมอ ๆ รวมทั้งปฏิเสธไม่ได้ว่ามีคู่รักหลายคู่ที่ต้องเลิกรากันไปเพราะ “ความห่าง” ที่มีตัวแปรคือ “ระยะทาง” แบบนี้จะไม่ให้กังวล และเกรงว่า “ความรัก” ของคุณจะไม่เป็นอย่างที่วาดฝันได้ยังไงจริงมั้ย

ซึ่งจริง ๆ แล้ว “รัก” ไม่มีอะไรเป็นหลักประกันได้เลยว่าวันพรุ่งนี้จะยังงดงามอยู่หรือเปล่า แม้มีจุดเริ่มต้นที่สวยงามก็มิได้เป็นหลักประกันว่าคุณจะมีรักแท้ ทุกวินาทีนั้นมีการเปลี่ยนแปลงตลอด ไม่เว้นแม้แต่ “ความรู้สึก” เพราะฉะนั้น อย่าเอา “ระยะทาง” มาเป็นเหตุผลของการ “เลิกลา” ถึงแม้ว่าความเหงา … ความระแวง และ ความไม่เชื่อใจ จะเป็นตัวแปรที่สำคัญในการทำให้ “รักระยะทางไกล” มีอันต้องปิดฉากลง เพราะ…

ระยะทางกับความรัก

ระยะทางกับความรัก

เหงา… ทำให้หัวใจของคนเราอ่อนไหว โลเล จนเข้าตำรา “รักแท้แพ้ใกล้ชิด”
ระแวง… ทำให้หัวใจของเราไม่มั่นใจ คิดกังวลไปต่าง ๆ นานา จนกลายเป็นสาเหตุของ “การทะเลาะ” และเมื่อทะเลาะ มักมีตัวกลางเข้ามาเป็นตัวเสือก ผมหมายถึงตัวเลือกน่ะ เข้ามาเสมอ
ไม่เชื่อใจ… ทำให้หัวใจของคนเราหวั่นไหว ไม่ไว้ใจ จนทำให้ “เลิกลา”

ทุกสิ่งทุกอย่างควบคุมได้ มันขึ้นอยู่ที่ตัวคุณเองเท่านั้น ว่าจะ “ออกแบบความรัก” ให้ออกมารูปแบบไหน จะสุขหรือจะทุกข์ คุณเท่านั้นที่เลือกเอง

รักทางไกลจะไปรอดได้ก็ต่อเมื่อคุณทั้งสองมองเห็นจุดหมายปลายทางร่วมกัน เมื่อคุณทั้งสองรู้ว่ารักที่มีอยู่กำลังจะต้องไกลกัน หรืออาจเป็นคู่รักใหม่ที่โชคร้ายต้องใช้ชีวิตที่ห่างไกล แยกย้ายกันไปเรียน ทำงาน หรืออะไรก็ตาม คุณต้องพูดคุยกันให้รู้แน่ว่าคุณเอาจริงกับรักครั้งนี้แค่ไหน และจะพยายามอย่างที่สุดเพื่อเอาชนะระยะทางให้ได้ (รึเปล่า)

สิ่งหนึ่งที่จะช่วยให้คนสองคนที่อยู่ไกลกันรักกันมากขึ้นได้ การเปิดหัวใจกันและกัน ซึ่งก็คือการแสดงความรู้สึก(ในด้านดี) ให้กันอยู่เสมอ เพราะข้อเสียเปรียบของรักระยะไกลก็คือ คุณจะสูญเสียโอกาสในการแสดงความรักด้วยการสัมผัส

ดังนั้นจึงจำเป็นที่คุณจะต้องทดแทนด้วยการแสดงความรักทางคำพูด ไม่ว่าจะเป็นการบอกรักกันบ่อย ๆ เติมน้ำตาลให้กันด้วยการบอกเขาว่าคุณคิดถึงเขามากแค่ไหน เขาพิเศษอย่างไรสำหรับคุณ ฯลฯ รวมไปถึงการเปิดเผยเรื่องราวในชีวิตประจำวันให้กันและกันอย่างไม่มีความลับต่อกัน ยิ่งคุณเปิดใจให้กันและเติมน้ำตาลให้ความสัมพันธ์มากเท่าใด รักของคุณก็จะมั่นคงและแนบแน่นมากขึ้นเท่านั้น

อย่าจมปลักกับความเศร้าโศกหรือความคิดว่าคุณสองคนต้องอยู่ไกลกัน ลองปรับแนวคิดมาหาความสนุกจากการอยู่ไกลกันดีกว่าในเวลานี้คุณสามารถทำอะไรก็ได้โดยไม่ต้องเกรงใจเขา ดังนั้นเอาเวลาไปสนุกกับชีวิตอิสระให้เต็มที่ดีกว่า

ทั้งจัดทริปไปต่างจังหวัดกับเพื่อนๆ เฮฮาปาร์ตี้กับแก๊งค์สนิทได้อย่างสุดฤทธิ์สุดเดช แค่ขอว่าอย่าทำตัวก๋ากั่นเกินงาม ประมาณว่าเผลอตัวไปมีเซ็กซ์กับหนุ่มหรือสาวอื่นเข้า สนุกให้อยู่ในขอบเขตและคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าคุณไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย แต่ยังมีคนรักที่จริงจังจริงใจรออยู่อีกฟากหนึ่งของโลก ถ้าคุณไม่อยากให้เขาทำอะไร คุณเองก็ไม่ควรทำอย่างนั้นเช่นกัน

อีกเรื่องนึงที่เป็นเรื่องธรรมชาติ คือการเติมรสรักยามห่างกัน เรื่องนี้ใครว่าทะลึ่งก็ปิดไปเลยนะจ๊ะ หากคุณคิดว่ามันไม่ได้สำคัญ เป็นเรื่องน่าเกลียดหรือฉันโลกสวยมีรักที่บริสุทธิ์ไม่มีเรื่องนี้ไม่ตาย

เซ็กซ์เป็นหนึ่งในเครื่องมือกระชับความสัมพันธ์ที่ดีและนี่ก็เป็นสาเหตุใหญ่ที่ทำให้คนอยู่ไกลกันไปกันไม่รอด เพราะอดกลั้นไม่ไหวจนต้องไปมีกิ๊กแก้ขัดในที่สุด ก่อนอื่นคุณต้องยอมรับว่าเมื่อคุณต้องไกลกัน ความถี่ของเซ็กซ์ก็จะต้องลดลงไปด้วยคุณอาจต้องพึ่งพาตัวเองมากขึ้น พร้อมทั้งหัดอดกลั้นมากขึ้น และในขณะเดียวกันก็ต้องพยายามรักษาระดับความเผ็ดร้อนไว้ด้วยความคิดสร้างสรรค์และความช่วยเหลือของเทคโนโลยี ลอง chat กับคนรักโดยติดกล้องเว็บแคมไว้ด้วย ในวันที่คุณมีอารมณ์ดู คราวนี้แหละวันที่คุณได้เจอกัน ไฟรักที่เก็บไว้จะปะทุถึงจุดเดือดได้อย่างสมอุราทีเดียว

แต่ตัวแปรเหล่านั้น ไม่ใหญ่พอจะทำให้ “รักระยะทางไกล” จบลง นอกจาก “ใจ” ของคุณเอง ยิ่งไกลกันก็ต้อง “เสมอต้นเสมอปลาย” และ “ไว้ใจ” ซึ่งกันและกันให้มาก ๆ เพราะ “ความห่างไกล”มันง่ายมากที่จะทำให้ความสัมพันธ์ต้องระหองระแหง หากคุณทั้งสองคนไม่มั่นคงเพียงพอ ที่สำคัญการ “รักษาระยะห่าง” ให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกว่าอยู่ใกล้กัน อาจเป็นวิธีหนึ่งที่สามารถทำให้ “ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคของความรัก”

Comments

comments

Related posts: